یار بی وفا
دل اگر بی غم بود اگر از بهر پرستو قفسی تنگ نبود زندگی.....عشق.....اسارت........... قهر آشتی همه بی معنا بود اصلا چی باید بنویسم........... دیگه بریدم از دنیا....از آدمای دورو برم.......از این قفسی که همه اسمشو گذاشتن یه دنیای قشنگ نمی خوام دیگه این دنیارو نمی خوام کاش خدا حافظی از این دنیا دست خودمون بود حیف که نیست کاش می شد به جای کلمه عشق وفا رو جایگزین کرد قبل از این که باهاش دوست بشم از همه مذکرا بی زار شده بودم. دیگه خسته شده بوداز اینکه با هر کسی حرف می زدمو دوست می شدم وقتی با محمد دوست شدم. دنیام عوض شد. حتی شکست عشقیمم داشت از یادم می رفت ولی بعد از ۱۰ ماه دیدم که اونم مثل مذکرای دیگس وقتی با اون بودم داشت نظرم دربارهجنس مخالفم تغییر می کرد. ولی نه... همشون مثل همن سرو ته یه کرباس همشون فقط به خاطر یه چیز می خوانت اونم وقتی دید به اون یه چیز نمی رسه گذاشت رفت یه جوری رفت که باعث بشه فکرو خیالای مختلف توی سرم این ورو اون ور بره. اون قدر از این چرا ها توی مغزمه که مغزم داره منفجر می شه حتی تلفن همراهشو خاموش کرده وقتی شمارمو می بینه گوشی رو قطع می کنه از جای دیگه ای هم که زنگ می زنم تا صدامو می شنوه بازم قطع می کنه چه قدر من ...... چرا..........چرا؟؟؟؟؟؟؟؟ دیگه نمی خوام با هیچ کس باشم خودمو خدارو عشقس با هر کی بودم ازش بی وفایی دیدم جز خدا خودم با تمام تنهاییم با تمام بی کسی هایم در بست دربست تا آخر عمر چاکرشم با اینکه مطلب امروزم فرق داره ولی خواستم بقیه استقلالی ها را هم شریک کنم هیچ وقت نا امید نشدم حتی یه لحظه می دونستم جام قهرمانی تو دستای استقلالی هاست وقتی اونا جامو دستشون گرفته بودن انگار که دستای خودم داشت جامو لمس می کرد همه بهم می گن دخترا رو چه به فوتبال.... ولی من هم عاشق فوتبال بازی کردنم هم دوست دارم بازی کنم و به نظرم بازی فوتبالو هر کسی می تونه نگاه کنه این برای همه استقلالی هاست یه عالمه شعر نگفته تو حنجرم گیر کرده و داره خفم می کنه می خوام داد بزنمو از این دنیا شکایت کنم ولی حتی صدای فریادمو خودمم نمی شنوم می خوام گریه کنم ولی هیچ قطره اشکی رو رو گونه هام حس نمی کنم گلوم داره از بغضی توش نگه داشته می ترکه ولی این خنده های الکی جولوی فورانشو گرفته می ترسم ...می ترسم از اون روزی که دیگه هیچ وقط نبینمت می ترسم از اون روزی که حتی اون یه نیم نگاهتم ازم دریغ کنی کم آوردم. از زندگی...... از تنهاییی..... از این الکی خوش بودنا. می خوام اسمتو صدا بزنم ولی شرمنده دیگه حتی صدام در نمی یاد خسته شدم از این دنیا از این دنیای دیوونه دیگه از حرفای مردم طاقتی برام نمونده چقدر این جا بمونم آره... بی تو تنهام
فقط می خواستم بگم دوست داشتن زیباست مثل قطره های باران
راستی تمام مطالبی که توی ویلاگم می نویسم جنبه واقعی ندارد و فقط بر گرفته از نوشته هام و خیالاتمه کاش می شد بودم کنارت تو به دریا دل سپردی من تو ساحل چشم به راهت دنبالت دارم می گردم اما نیست از تو نشونه روزگار مارو جدا کرد یه غروب توی یه زمونه دلم هواتو کرده کاش می شد تو رو ببینم کاش می شد تو خواب دوباره دست گرمتو بگیرم قرار گذاشتیم بریم بیرون. کافی شاپ همیشگی بهترین لباسمو پوشیدمو یک ساعت زودتر از خونه رفتم بیرون رسیدم رفتم سر میز همیشگی نشستم روی همون صندلی همیشگی ساعتمو از دستم در آوردم و گذاشتم روی میز تا به جای نگاه کردن به جای خالیش به عقربه های ساعت نگاه کنم و برای اومدنش لحظه شماری یک دقیقه...دو دقیقه...سه دقیقه...یک ربع...یک ساعت... یک ساعتو چهلو پنج دقیقه...دو ساعت...سه ساعت داشتم میمردم از دلشوره و اضطراب. از کافی شاپ اومدم بیرون نمی دونستم باید کجا برم سراغشو از کی بگیرم. اول زنگ زدم خونشون خواهرش گوشی رو برداشت تعجب کرد که باهام نیست گفت: ۵ ساعتی می شه که از خونه رفته بیرون به دوستش زنگ زدم آخه هم از بچگی با هم بودن هم خیلی هم با هم صمیمی ولی اونم ازش خبری نداشت... خدایا کجا برام... ساغشو از کی بگیرم ...نکنه خدایی نکرده اتفاقی براش افتاده باشه.. نکنه... نکنه... این فکرا مثل خوره افتاده بود به جونمو داشت دیوونم می کرد طاقت نیاوردم رفتم در خونشون ولی هنوز خونه هم نرفته بود تنها امیدم شده بود خدا... .:: بقیشو اگه دوست داری برو تو ادامه مطلب::.
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
| Design By : Night Skin |
اگه بشکنه، دیگه اعتراض نیست،
التماسه
